Als inzet en waardering uit balans raken

Ze werkt al jaren hard. Springt in als iemand ziek is, blijft langer als het moet. Bij de jaarafsluiting worden de nieuwe klanten gevierd, en het team dat ze binnenhaalde. Haar naam valt niet. Ze zegt er niets van. Maar iets in haar knakt.

Wat zegt onderzoek?

De Duitse socioloog Johannes Siegrist ontwikkelde een model dat precies hierover gaat: de balans tussen inzet en beloning. Beloning is daarbij breed: salaris, maar ook waardering, respect, baanzekerheid en kansen om verder te komen.

Nederlandse onderzoekers zetten in 2005 vijfenveertig studies naar dit model op een rij. Ze vonden veel steun voor het idee dat mensen die veel geven en weinig terugkrijgen meer risico lopen op een slechtere gezondheid. Recenter onderzoek bevestigt dat: een analyse uit 2017 van studies met bijna 85.000 werknemers vond dat wie veel geeft en weinig terugkrijgt, ongeveer anderhalf keer zoveel kans heeft op een depressie.

Waarom is dit belangrijk voor vertrek?

Omdat het gevoel van onbalans zich ophoopt. Eén keer niet gezien worden is geen probleem. Jarenlang wel. Op een gegeven moment besluiten mensen dat ze minder gaan geven. Of dat ze het ergens anders gaan proberen.

Wat is echte waardering?

• Concreet. Niet “goed gedaan”, maar “dankzij jouw voorbereiding liep het gesprek met die klant zo goed”.
• Op tijd. Niet bij het jaargesprek, maar deze week.
• Zichtbaar. Wie het werk deed, wordt ook genoemd.
• Eerlijk. Kansen en beloning worden verdeeld op een manier die mensen kunnen volgen.