Wie hoort erbij, en wie niet?

De nieuwe collega werkt al drie maanden bij het team. Ze doet haar werk goed. Maar bij de lunch zit ze vaak alleen, en de grapjes in de app begrijpt ze niet. Niemand sluit haar bewust buiten. Maar niemand haalt haar er ook bij.

Wat zegt onderzoek?

In 1995 zetten psychologen Roy Baumeister en Mark Leary het onderzoek naar de behoefte om ergens bij te horen op een rij. Hun conclusie: het is een fundamentele menselijke behoefte. Mensen willen stabiele, warme relaties met anderen. Ontbreekt dat, dan heeft dat gevolgen voor hoe ze zich voelen en functioneren. Dat is sindsdien steeds opnieuw bevestigd, ook op het werk: wie zich buitengesloten voelt, heeft een lager welzijn, minder plezier in het werk en zet zich minder in.

Hoe ziet dat eruit op het werk?

Erbij horen gaat over kleine dingen:

• Word je uitgenodigd voor de lunch of de borrel?
• Word je gevraagd om mee te denken?
• Begrijp je de grappen, of worden ze over je gemaakt?
• Weet je wie je kunt bellen als je vastzit?

Wie valt er vaak buiten?

Nieuwe medewerkers, mensen die vooral thuiswerken, parttimers, mensen met een andere achtergrond of functie dan de rest. Niet omdat iemand dat wil, maar omdat groepen vanzelf naar binnen kijken.

Uitsluiten gebeurt zelden bewust. Insluiten moet je wél bewust doen.