Het onderzoek dat in de la belandde
Meten is weten, zeggen ze. Maar meten zonder doen kan erger zijn dan niet meten.
Het medewerkersonderzoek is binnen. Een mooie presentatie voor de directie, er wordt geknikt. “Goed dat we dit hebben.” Daarna komt de drukte, de vakantie. Een jaar later stuur je de nieuwe uitnodiging, en de respons is lager dan vorig jaar.
Wat gaat er eigenlijk mis?
Mensen vullen een vragenlijst in en geven daarmee iets van zichzelf. Horen ze daarna niets, dan leren ze één ding: eerlijk zijn levert niets op. De volgende keer vullen ze het voorzichtiger in. Of helemaal niet.
Daar komt bij dat een jaarlijkse meting een foto is. Tegen de tijd dat het rapport er ligt, is de situatie alweer veranderd. Je stuurt bij op beelden van maanden geleden, en je ziet niet of het beter of slechter wordt.
Wat willen medewerkers?
Meestal geen groot verbeterplan. Ze willen vooral zien dat hun antwoord is aangekomen, en dat er iets mee gebeurt. Ook als dat iets kleins is. Ook als het antwoord “nu nog niet” is.
Wat werkt beter?
Kies uit je laatste onderzoek één uitkomst. Niet de grootste, maar de meest zichtbare. Vertel het hele team wat je hebt gehoord, wat je ermee gaat doen en wanneer je erop terugkomt. Eén ding, hardop, met een datum.
En wacht niet een jaar met de volgende vraag. Wie vaker vraagt en laat zien wat er gebeurt, ziet de richting in plaats van een momentopname.
Om mee te nemen
- Een meting zonder zichtbare opvolging kan meer vertrouwen kosten dan geen meting.
- Een jaarlijkse meting is een foto; je ziet niet of het beter of slechter wordt.
- Mensen willen vooral zien dat hun antwoord is aangekomen.
Een vraag voor jezelfWat heb jij gedaan met het laatste eerlijke antwoord dat je kreeg?